کلبه ی تنهایی من
 

آرامگاه

آرامگاه واژه ی پوچی است

وقتی که رفتگان درتنگنای خاک هم آسوده نیستند

ومن می گویم که زندگی واژه پوچی است

وقتی که یک لحظه هم انسان در خودش هم آسوده نیست

وقتی که می فهمندکاری بهشان نداری تازه میایند به سراغت

کلاه سرت می گذارند

می فروشندت از همه بدتر

اینکه عاشقت می کنندبدون اینکه خودشان بشوند

ودلت رامی فروشند آن وقت تویی ودلی که

بدون اجازه عاشق شده

فریدون مشیری

نوشته شده در تاريخ ۱۳۸٩/٦/۱٢ توسط مجید بخشی
تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک  
قالب وبلاگ